Primaire Lateraal Sclerose

Een spierzenuwziekte waarbij de motorische zenuwcellen achteruitgaan.

Welkom

PLS (primaire laterale sclerose). Een spierzenuwziekte waarbij de motorische zenuwcellen achteruitgaan. PLS leidt tot stijfheid en spasticiteit van de spieren in de mond, benen en armen. Het kan leiden tot invaliditeit. Bij PLS zijn de centrale motorische zenuwcellen aangedaan. Deze liggen in de hersenen in de hersenschors waar de motoriek van het bewegingsapparaat wordt aangestuurd. Er onstaat een verlittekening/verharding van weefsel dat aan de zijkanten van het ruggenmerg ligt.




Jos Lotz heeft sinds 1999 de diagnose PLS. Sinds 2000 heeft hij deze persoonlijke website gemaakt omdat er toen zeer weinig over de aandoening PLS bekend was. Op deze website omschrijft hij de symptomen en zijn persoonlijke ervaringen hiermee. Door zijn ervaringen te delen hoopt hij dat lotgenoten hier erkenning en herkenning vinden.

De gehele piramidebaan kan ziek worden, de opstijgende zenuwbanen blijven wel intact. De verharding van het weefsel begint meestal onder in het ruggenmerg, wat dan aanleiding geeft tot spasticiteit van de benen. In het verloop van de ziekte kan de verharding zich naar boven toe uitbreiden, tot in het gebied van het halsruggenmerg en de hersenstam, dat dan aanleiding kan zijn van een vermindering/uitval van het bewegingsapparaat, (krachtsvermindering in benen/armen/handen) en het spraakvermogen en de slikfunctie achteruitgaan. PLS is een diagnose van uitsluiting. Dit betekent dat er nog geen test is die vaststelt of iemand PLS heeft.