Spasticiteit

Als ik in zithouding de hak van een voet zo hoog mogelijk optrek terwijl de tenen nog op de grond blijven, de hak dan snel naar beneden breng, veroorzaakt dat een hevige stotterbeweging van het bovenbeen. Hetzelfde gebeurde als ik tijdens het fietsen een inspanning leverde en daarna mijn benen stil hield, dan gingen de beide benen stotteren. Bij het fietsen tijdens het trappen op de pedalen verloor ik het contact met de pedalen als ik sneller wilde gaan ronddraaien.

In ligpositie de benen strekken of optrekken veroorzaakt ook dezelfde stotterbeweging (spasme) waarbij het bij strekken de kans bestaat dat ik kramp krijg, dit gebeurt meestal tijdens het slapen, waarschijnlijk doordat ik langere tijd in dezelfde houding lig. De spasticiteit probeer ik te verminderen door te slapen op een verstelbaar matrasbodem. Het verstelbaar bovenstuk heb ik tevens nodig om het verslikken in eigen speeksel tegen te gaan.


Sinds 2012 had ik rompspasme. Zowel de voorzijde en achterzijde van de romp. Dit is zeer pijnlijk en moeilijk tegen te gaan met de medicijnen die ik toen gebruikte tegen spasticiteit. Het spasme belemmerde de ademhaling en door de pijn kon er hyperventilatie ontstaan. Als ik met de gebruikelijke medicijnen dit spasme niet kon tegen gaan werd er in de bloedbaan Diazepam ingespoten en als dit niet het resultaat had werd er nog eens morfine ingespoten. Deze spasticiteit kon wel 2 tot 5 uur aanhouden. Door de medicatie aan te passen in 2016 is de rompspasme niet meer terug gekomen.


Spasticiteit vermindert de bewegingsmogelijkheden. Spasticiteit wordt gekenmerkt door een te sterke contractie van de spieren, de spieren zijn dan hypertoon. In feite betreft het een overdreven reflex op uitrekking. Vaak worden de onderste ledematen getroffen door spasticiteit. De patiënt kan dan moeilijk lopen. Een patiënt met spasticiteit zal lopen met stijve benen. Ook snelle mobilisatie van de voet of de onderarm stuit op weerstand.



Spasticiteit is vaak het gevolg van een aantasting van het centraal zenuwstelsel. Spasticiteit is soms een eerste teken van een ernstige ziekte.